Adam 3 yaşındaki kızını, pahalı bir hediyelik kaplama kağıdını ziyan ettiği için azarlamıştı. Küçük kız, koskoca bir paket altın yaldızlı kağıdı bir kutuyu eğri büyrü sarmak için kullanmıştı.... Yilbalşı sabahı küçük kız, paketi getirip "Bu senin babacığım" dediğinde üzüldü.
Acaba gereğinden fazla mı tepki gostermişti kızına...Bir gece önce yaptığından utandi... Ne var ki paketi açınca yeniden öfkelendi.Kutunun içi boştu...
Kızına gene bağırdı"Birisine bir hediye verdiğinde, kutunun içinde bir şey olması lazım. Bunuda mı bilmiyorsun küçük hanım? " Küçük kız gözlerinde yaşlarla babasına baktı, " O kutu boş değil ki baba" dedi... "İçini öpücüklerimle doldurmuştum!...." Adam öyle fena oldu ki...Koştu...Kızına sarıldı...Beraberce ağladılar. Adam o altın kutuyu ömrünün sonuna kadar yatağının baş ucunda sakladı.
Ne zaman keyfi kaçsa, ne zaman morali bozulsa, ne zaman kendini kötü hissetse, kutuya koşar, içinden minik kızının sevgi ile doldurduğu hayali öpücüklerinden birini çıkarırdı. Aslında bütün anne ve babalara böyle bir altın kutuyu çocukları hiçbir karşılık beklemeden, sevgi ve öpücükklerle doldurup vermişlerdir. Hiç kimsenin hayatında bundan daha degerli bir armağana sahip olmasi mümkün değildir.